He returns my lost book every week to the same cafe. He writes one sentence in the margin each time.
She left her book at a cafe. A stranger keeps returning it - with a new sentence written in the margins. She starts writing back.
Monday. Nora realizes she left her book at the cafe.
No no no no no.
I left it on the table. The corner booth.
By the time I went back it was gone.
Wednesday. The barista hands her a paper bag.
Whats this?
Wait. This is my book.
Someone returned it??
She opens it. Page 43. Blue ink in the margin.
"I hope you dont mind. This paragraph changed my whole week."
Who writes in someone elses book?
Actually... who reads a strangers abandoned paperback?
And who returns it?
She reads the paragraph he underlined. Its her favorite one too.
Comments
Liam Xhei
Lutja e Jabecit, e gjendur në 1 Kronikave 4:9-10, është një nga pjesët më të fuqishme dhe befasuese të Biblës. Edhe pse është e shkurtër (vetëm dy vargje), ajo mbart një mesazh jetëndryshues mbi transformimin e fatit dhe fuqinë e kërkesës me besim. Më poshtë është një predikim i strukturuar për këtë pasazh: Nga Dhimbja në Bekim: Fuqia e Lutjes së Jabecit 1. Trashëgimia e Emrit dhe Identiteti i Ri Jabeci na prezantohet në mes të një liste të gjatë gjenealogjish. Teksa emrat e tjerë thjesht kalojnë, Shkrimi ndalon tek ai dhe thotë: "Jabeci ishte më i nderuar se vëllezërit e tij." Emri "Jabec" në hebraisht do të thotë "dhimbje" ose "trishtim". Nëna e tij e quajti kështu sepse e lindi me mundim. Imagjinoni të rriteni me një emër që ju kujton çdo ditë se jeni burim dhimbjeje. Por Jabeci refuzoi ta pranonte këtë si fatin e tij final. Mësimi: Mos lejoni që e kaluara juaj, gabimet e prindërve apo etiketat që ju ka vënë bota, të përcaktojnë fundin tuaj. 2. Kërkesa për një Bekim të Vërtetë "Oh, sikur të më bekoje me të vërtetë..." Jabeci nuk kërkoi thjesht gjëra materiale; ai kërkoi bekimin e Perëndisë që pasuron dhe nuk shton asnjë vuajtje. Të kërkosh bekimin e Zotit nuk është egoizëm, është varësi. Jabeci e dinte se pa dorën e Perëndisë, ai do të mbetet rob i emrit të tij (dhimbjes). 3. Zgjerimi i Kufijve "...dhe të zgjëroje kufijtë e mi..." Kjo nuk është vetëm për tokë apo pasuri. Kjo është një lutje për ndikim. Jabeci po thoshte: "Zot, më jep më shumë mundësi për të shërbyer, më shumë hapësirë për të ndikuar për mirë, më shumë përgjegjësi në mbretërinë Tënde." Sfida: A jeni të kënaqur me zonën tuaj të rhatisë, apo po i kërkoni Zotit t'ju përdorë në përmasa që nuk i kishit menduar kurrë? 4. Dora e Perëndisë dhe Mbrojtja nga e Keqja Jabeci e mbyll lutjen me dy pika jetike: "Dora jote të jetë me mua": Ai e dinte se kufijtë e rinj sjellin beteja të reja. Ai kishte nevojë për praninë hyjnore. "Më ruaj nga e keqja": Ai kërkoi që suksesi dhe bekimi të mos e çonin në mëkat apo në dhimbje të reja. Përfundimi: Përgjigja e Perëndisë Bibla thotë thjesht: "Dhe Perëndia ia dha atë që ai kishte kërkuar." Perëndia nuk u ofendua nga guximi i Jabecit. Ai u nderua nga besimi i tij. Jabeci hyri në histori jo si "njeriu i dhimbjes", por si njeriu që guxoi t'i kërkonte Zotit gjëra të mëdha. Mesazhi për ty sot: Nuk ka rëndësi si ka nisur historia jote. Nëse gjunjëzohesh me përulësi dhe besim si Jabeci, Zoti mund të rishkruajë kapitujt e tu të ardhshëm.
Leila Osman
page 89 stayed with me all day