Edlira

Në një qytet të vogël pranë detit jetonte një vajzë me emrin Elira.

Ajo ishte e njohur për buzëqeshjen e saj të ëmbël dhe ëndrrat që mbante gjithmonë në zemër.

Çdo mbrëmje dilte pranë bregut dhe shikonte perëndimin e diellit, duke menduar se një ditë dashuria e vërtetë do ta

gjente edhe atë.

Një pasdite vere, ndërsa era e lehtë luante me flokët e saj, Elira takoi një djalë të quajtur Ardi.

Ai ishte piktor dhe kishte ardhur në qytet për të gjetur frymëzim.

Sytë e tij kishin qetësinë e detit dhe mënyra si fliste të bënte të harroje gjithçka rreth vetes.

Takimi i tyre i parë ishte i thjeshtë, por magjik.

Ardi po pikturonte detin, ndërsa Elira po lexonte një libër pranë tij.

Kur era rrëzoi faqet e librit të saj, Ardi u afrua për ta ndihmuar.

Në atë moment, sytë e tyre u takuan dhe të dy ndjenë diçka që nuk mund ta shpjegonin.

Ditët kalonin dhe ata filluan të takoheshin çdo mbrëmje.

Flisnin për ëndrrat, frikërat dhe gjërat e vogla që i bënin të lumtur.

Ardi e pikturonte gjithmonë Elirën pranë detit, sepse thoshte se aty ajo dukej më e bukur se askush tjetër në botë.

Por jeta nuk është gjithmonë e lehtë.

Një ditë Ardi mori lajmin se duhej të largohej jashtë shtetit për një punë të madhe.

Zemra e Elirës u mbush me trishtim.

Natën para largimit, ata u takuan te bregu ku kishin kaluar aq shumë kujtime.

"Po sikur të më harrosh?"

Elira pyeti me lot në sy.

Ardi buzëqeshi lehtë dhe i vendosi në dorë një varëse të vogël me formën e një ylli.

"Sa herë të shohësh qiellin, dije se edhe unë po mendoj për ty."

"Dashuria e vërtetë nuk humbet nga largësia."

Muajt kaluan. Ata flisnin çdo ditë dhe dashuria e tyre bëhej edhe më e fortë.

Një mbrëmje vere, ndërsa Elira po ecte pranë detit, pa një djalë që po vinte drejt saj me një tufë lulesh në dorë.

Ishte Ardi.

Ai u ul në gjunjë pranë saj dhe tha:

"Kam udhëtuar shumë vende, por zemra ime gjithmonë ka mbetur këtu, te ti."

Elira, me lot gëzimi në sy, e përqafoi fort.

Deti vazhdonte të përplaste dallgët në breg, ndërsa qielli mbushej me yje — sikur vetë universi po festonte dashurinë e

tyre.

Dhe kështu, historia e tyre nuk mbeti vetëm një histori vere, por u kthye në një dashuri që zgjati përgjithmonë.